Македонските државјани кои се вработени во Германија, како и сите останати работници во оваа земја, би можеле да изгубат дел од досегашните привилегии доколку германската влада го прифати пакетот од 30 радикални мерки предложени од тамошната Пензиска комисија.
Со овие мерки се планира укинување на две клучни поволности за работниците – таканаречените мини-работни места, како и популарната можност за предвремено пензионирање на 63 години, позната во јавноста како „мит за Ренте 63“.
Покрај тоа, новиот предлог предвидува драстично продолжување на работниот век. Според планот, границата за задолжително пензионирање прво ќе се помести на 69 години, за на крајот вработените да мора да работат до 70-годишна возраст.
Мини-работните места би го изгубиле претходниот посебен статус, со што повеќето работници кои ги извршуваат би морале да почнат да плаќаат придонеси за социјално и пензиско осигурување. Во моментов, оваа форма на работа овозможува дополнителна заработка до 603 евра месечно со минимални оддоcomponentи, поради што нето платата е речиси идентична со бруто износот. Исклучок од плаќање придонеси би останал само за студентите, доколку нивната плата не надминува 603 евра.
Ваквите промени најмногу би го погодиле кадарот во трговијата, угостителството, приватните домаќинства и жените кои работат со скратено работно време. Од друга страна, застапниците на реформата тврдат дека работниците на долг рок би стекнале поголеми индивидуални пензиски права и постабилна пензија. Сепак, германските медиуми предупредуваат на опасност од одлив на дел од овие дејности во сивата економија.
За да се наполни пензискиот фонд, се воведува обврска за придонеси за категории кои досега беа ослободени, со исклучок на државните службеници (т.н. Беамте). Системот делумно се свртува и кон берзата, каде дел од парите ќе дејствуваат како финансиски амортизер. Во почетната фаза, еден процентен поен ќе оди на пазарот на капитал (трошок поделен меѓу работодавачот и вработениот), а подоцна се планира скок на два процентни поени.Дополнително, од 2031 година во системот се враќа „факторот на одржливост“ (Nachhaltigkeitsfaktor), кој ја поврзува стапката на раст на пензиите со вкупниот број уплатувачи. Тоа во пракса значи дека стапката на придонеси ќе се забави, но граѓаните ќе добијат значително помал годишен раст на пензиите.
